قادین گونو مناسبتی ایله
آذربایجانین محتشم شاعری،"حسین جاوید"ین "پیغمبر" پوئماسیندان
(قادین مقامی حاقدا پیغمبرین(ص) سؤزلریندن بیر بؤلوم)
Qadın, qadın! Onu duymaq, duyurmaq istərkən
Yaqar düşüncəmi bir şölə, bir zəhərli dikan.
Bütün həyatı çiçəkləndirən fəqət o... niçin,
Niçin əzilsin o, bilməm niçin sürüklənsin?!
Qadın – günəş, çocuq – ay... nuri ay günəşdən alır
Qadınsız ölkə çabuq məhv olur, zavallı qalır.
Qadın əliylə fəqət bəxtiyar olur şu cihan,
O bir mələk.. onu təqdis edər böyük yaradan.
O pək sevimli, gözəl, incə, nazlı bir xilqət,
Onun ayaqları altındadır fəqət cənnət:
Qadın gülərsə bu ıssız mühitimiz güləcək,
Sürüklənən bəşəriyyət qadınla yüksələcək...
از منظومه "پیغمبر"، اثر "حسین جاوید"، شاعر گرانمایه آذربایجان
(بخشی از سخنان پیامبر در باره مقام زن)
(ترجمه از اکبر حمیدی علیار)
زن، زن! آری چون بخواهم فهم و تفهیم ورا
سوزد هر آن خار مسمومی دل و جان مرا
آنکه معنا می دهد بر زندگی تنها زن است
از چه او خوار و ذلیل و مستحق مردن است؟!
زن چو خورشید است و بچه ماه و نور این از آن
مُلک بی زن رو به موت است و نماند جاودان.
می رسد با دست زن بر کامیابی این جهان
او ملک هست و خدایش پاکخوان و قدردان.
او بوَد محبوب و زیبا طلعت و نیکو سرشت
انحصاراً زیر پای او نهاده شد بهشت.
چون بخندد زن جهان ما گلستان می شود
بودن او موجب معراج انسان می شود..
علیارین مایی داغی یاز فصلینده